Diyet günlüğüne başlamak
![Diyet günlüğüne başlamak](/wp-content/uploads/2020/05/diyet-gunlugune-baslamak.jpg)
İnsanlar, açlığın dışında bir hayli sebepten dolayı yemek yedikleri için kabahatlidirler. İnsanlar yerler zira yeme zamanıdır, zira başkaları yiyordur ya da hoş görünen ve hoş kokan yemek orada durmaktadır. İnsanlar için yavaş yiyen, süratli yiyen ya da asla tatlı yemeyen bir şahsın yeme cinsleri ile sınıflandırılmaları çok da seyrek değildir. Bazı insanlar, yemek yemeyi harekete geçiren bir vaka ya da vaziyet gibi etrafsal işaretlere karşılık verirler. Bir besinin görünüşü, kokusu ya da öğrenilen bir tatta olması, yemeyi tetikleyen bir işaret olabilir. Dost bir araya geltıları, öğün zamanları ve televizyon izleme ya da sinemaya gitme gibi sosyal vakalar da yemeyi harekete geçiren öteki faktörlerdir.
Aşerme
Aşerme de bir bireyi yemeye sevk edebilir. Aşerme, belli bir besini yemeye müteveccih eforlu bir tutku olarak belirlenir. Yeme tutkusu gündüz ya da gece rastgele bir zamanda ortaya çıkabilir ve sıklıkla özellikle bayanlarda, gebelik yarıyılında ve adet evveli belirtiyi sırasında gözlemlenir ve hormonlar tarafından etkilenir. Ayrıca perhiz yapan şahısların da herşeyden evvel menedilmiş bir besini yemeye müteveccih şiddetli tutkudan dolayı sık sık aşerdikleri öğrenilmektedir.
Aşerme, belli bir besini yemeye müteveccih eforlu bir tutku olarak belirlenir ve evet, onlara hormon seviyelerinde farklılık yaşayan bayanlarda da çok kere tesadüfülür. Yaygın olarak aşerilenler; çikolata, dondurma, şekerli ya da yağlı gıdalardır.
Duygular
İnsanlar sadece açlıklarını gidermek ve karınlarını doyurmaktan ziyade değişik emellerle de yiyecek harcarlar. Bir Hayli insan, aşk ya da yeis gibi duygularını yeme ile ifade eder. Yiyecek, bazı insanların daha iyi sezmelerini sağlar. Değişikleri duygusal bir boşluğu doldurmak için yiyecek harcarlar bunalım ya da yalnızlık vaziyetlerinde. Her vaziyette, besin sadece vücudun beslenmesinden daha aşırısıdır. Bir alışkanlık bağı, aynı yiyecek uyarıcısına aynı biçimde tepki göstermenin bir neticeyi olarak büyüyebilir.
Fiziksel ve duygusal açlık
Uzmanlar açlığı artık fiziksel açlık ve duygusal açlık olarak ikiye dağılmaktadır. Fiziksel açlık, guruldayan bir midede olduğu gibi, vücudun size yeme gereksinimini bildirdiği vaziyet olarak belirlenir. Aksine duygusal açlık, bir şahsın endişe, yalnızlık ya da strese müteveccih bir tepkisi gibi duygusal bir tepkiyi karşılamak için yemek yemesidir.
Duygusal açlık, bir hayli insan için mesele olmaya başlayabilir ancak hepimiz bu tesirlere yatkın değiliz. Duygusal yeme, sadece şahsın duygusal tepkileri hakimiyet edilemez olduğunda ve değişik duygular bu bireyi yemeye yönlendirdiğinde zaman bir mesele olmaya başlar. Zamanla bu meseleler, obezite gibi yeme bozukluklarına ve duyusal yeme Bozukluğu gibi gıdayla alakalı bozukluklara neden olabilir.
Yiyecekler sevinç, coşku, endişe ve hatta stres gibi bir hayli duyguyu tatmin edeöğrenir. İnsanlar, gıdalara karşı bir hayli duygusal tepki geliştirirler. Altta birkaç misal vardır:
• Çocukken ağlamanızı durdurmak için hiç size şekerleme verildiğini ya da akıllı durduğunuzda bir külah dondurma söz verildiğini andırıyor musunuz?
• Anne babanız hiç sizi, yemeğinizi yemezseniz tatlı vermemekle tehdit etti mi?
• Kasvet ya da yalnızlık sizi hiç buzdolabında atıştırmaya sevk etti mi?
• Kendinizi drama sezdikten hemen sonra bir kurabiye alırken ya da sadece bunaldığınız için dondurma yerken buldunuz mu?
• Sadece bir film seyredeceğiniz için patlamış darı yaptınız mı?
• Makarna ve peynir, et parçası ya da patates püresi gibi kendinizi iyi sezdiren ve yatıştırıcı besinler olarak öğrenilen bazı besinleri sizi hafiflettiği için aldınız mı?
Ne zaman besinleri stres ya da endişe eksiltici olarak, mükâfat ya da ceza olarak, boşluk doldurmak için ya da kasvet veya yalnızlığa seçenek olsun diye harcarsaniz, onun üzerine bir yafta yerleştiriyor ve duygusal tepkileri hakimiyet etmek için ona ehemmiyet atfediyorsunuz. İyi ya da makûs mazeretle besinin sizin tavrınıza bağlı olabileceği mesajını yolluyorsunuz.
Peki, bazı tanıdık tutumları kendinizde bulabildiniz mi? Artık gıdalara neden bu biçimde tepki verdiğinizi kavramaya başlayabilirsiniz.